Nieuws

BEUNINGEN, 17 december 2012 – Ewijk zal in 2013 eindelijk een oorlogsmonument krijgen. De bedoeling is dat bij de dodenherdenking van 4 mei 2013 te onthullen.

Jarenlang zijn er door verschillende personen al aanzetten gegeven om tot realisatie van het monument te komen en verkeert het geheel in de eindfase. Een monument dat een tiental personen herdenkt die tijdens de 2e wereldoorlog om het leven zijn gekomen. Van die 10 personen waren er 5 afkomstig uit Ewijk, 2 evacuees en een 3-tal Britse militairen.

Ontploffing Bren Carrier
Zes van deze tien kwamen om bij een ontploffing van een Bren Carrier bij de familie Roelofs aan de Brugstraat in Ewijk. De slachtoffers waren de drie Britse militairen en drie kinderen waarvan twee van de familie Roelofs zelf.

Jan de Waal en Albert de Kleijn kwamen om het leven door verkeersongelukken met militaire voertuigen, Piet Jansen kwam als dwangarbeider om het leven bij een bombardement in Emmerich en Wilhelmina Christiaans overleed door een noodlottig ongeval met een kookbrander.

Fundering ligt
Het monument komt bij de RK Kerk in Ewijk vlakbij de herdenkingsboom die voor meester Kuipers geplant is. Inmiddels zijn de voorbereidingen voor het monument zover gevorderd dat de fundering is gestort en de overige werkzaamheden direct na de winter uitgevoerd kunnen worden.

Financiën sluitend krijgen
Bij deze werkzaamheden hebben verschillende personen hun diensten spontaan beschikbaar gesteld, waardoor de kosten voor en deel beperkt kunnen worden. Van het totaal benodigde bedrag van 4.500 euro is momenteel ongeveer de helft ontvangen van sponsoren en particuliere giften. Voor de resterende gelden heeft de werkgroep verschillende personen benaderd en bedrijven aangeschreven. Ook bijdragen van particulieren om de financiën rond te krijgen worden zeer gewaardeerd.

Klik hier voor het gehele artikel van Beuningen nieuws.

EWIJK, 1 juni 2012 – Na jaren van voorbereiding lijkt het er nu toch van te komen: de oprichting van een monument in Ewijk voor slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

Ard van Hulst, van het Maas en Waals Museum 1940-1945 in Winssen, kreeg regelmatig de vraag waarom er in Ewijk geen monument voor Ewijkse oorlogsslachtoffers is. Om zo’n monument op te stellen moet je op zijn minst weten wie de slachtoffers zijn en dus begon Ard een oriënterend onderzoek naar de namen van oorlogsslachtoffers en de redenen van hun overlijden in de Tweede Wereldoorlog.

Dit onderzoek werd voortgezet door de inmiddels overleden meester Gerard Kuipers, hoofd van de basisschool de Duivendonck, Henk Groenen en Rieki Lam. In 2011 hebben Henk Groenen en Grad van Hulst, de vader van Ard, het onderzoek afgerond. “Er is ontzettend veel tijd gaan zitten in het uitzoeken en achterhalen van alle gegevens”, zegt Henk Groenen. “Gelukkig heeft Ard de juiste contacten en weet hij bij welke instanties de informatie te krijgen is. Zonder dat waren we waarschijnlijk niet zover gekomen.”

Foto: Sponsorwervers Grad van Hulst (l) en Henk Groenen (r)

Het monument
Het onderzoek heeft geleid tot de namen van elf personen die uit Ewijk afkomstig waren of in Ewijk verbleven en door oorlogs- handelingen tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen. De verhalen achter de personen geven een stukje geschiedenis weer en een monument zorgt dat deze verhalen doorverteld worden. Het is de bedoeling dat de namen van deze personen op twee platen gegraveerd worden. De platen worden op een muur van circa 1.40 meter hoogte geplaatst. De muur wordt in drie vlakken opgetrokken met in het midden informatie over het monument en links en rechts de namen van de slachtoffers.

“Het ontwerp voor het monument is gereed” vertelt Grad. “Het Kerkbestuur en de gemeente Beuningen hebben in principe al toestemming gegeven om het monument te plaatsen bij RK Kerk in Ewijk. Het kan dan vlakbij de herdenkingsboom die voor meester Kuipers geplant is. Dat heeft ook nog iets speciaals omdat Gerard ook heel veel bijgedragen heeft in de zoektocht naar de slachtoffers.”

Op dit moment zijn de laatste fasen van het initiatief om te komen tot oprichting van het monument gaande. Een daarvan is het bijeenbrengen van financiën om de oprichting van het monument te kunnen bekostigen.

Streven is mei 2013
“Wij hebben nog bij Rijkswaterstaat aangeklopt”, zegt Henk lachend. “Wij dachten, als we een paar grote sponsoren zoals Rijkswaterstaat en combinatie Waalkoppel binnen halen dan is het sneller voor elkaar. Onder het mom dat ze met de aanleg van de nieuwe brug overlast veroorzaken en door dit doel te sponsoren iets voor de Ewijkse bevolking terug kunnen doen hebben we ze benaderd. We kregen direct al te horen dat weinig kans had maar toch is ons verzoek verder gespeeld. Helaas kregen we bericht dat het echt niet gebruikelijk is. Tja, niet geschoten is altijd mis maar nu gaan Grad en ik de komende tijd op pad om alsnog lokale sponsoren voor het plan te interesseren. Het zou mooi zijn als we dit in mei 2013 met de dodenherdenking gerealiseerd hebben.”

Creatieve sponsorwervers
Het ontwerp van het monument is al pro deo door een lokale architect gemaakt en ook voor het metselwerk is iemand geregeld. De duurzame stenen waar de namen op gegraveerd moeten worden zijn er ook maar dan nog blijft een aardig bedrag van een kleine vijfduizend euro nodig om het plan helemaal uitgevoerd te krijgen. “Grootste kostenpost in het geheel is het graveerwerk” weet Henk te vertellen. “Dat gaat per letter/teken en we hebben er rond de driehonderd.” Grad zegt: “We moeten misschien wel creatief worden om de sponsoren te krijgen en gaan vragen of ze per letter willen sponsoren. Ook willen we bekijken hoe we iets voor de sponsoren terug kunnen doen.”

De verhalen
“Als dit project uitgevoerd is kan het nog een vervolg krijgen en eigenlijk helemaal ‘afgemaakt’ worden. Het is namelijk ook mogelijk om bij het monument een code te laten plaatsen. Men kan deze dan met de telefoon scannen en zo naar een website gaan waar de verhalen van de slachtoffers op staan of een geluidsfragment te horen krijgen met de verhalen. Dat is niet het doel voor dit moment maar nu alle verhalen er liggen is het zonde om er niet op termijn ook wat mee te doen. Dan blijven ze zeker voortleven en stopt het niet alsnog met een vermelding van namen op dit monument.”

Lees hier het gehele artikel op Beuningen Nieuws